Gossip

Τσακίρογλου: Κοιμάμαι και ξυπνάω με την έννοια τι θα πληρώσω

Μια γοητευτική παρέα στο θέατρο Χορν. Λίγο πριν τον επίλογο της ζωής, αλλά και στην αρχή ενός έρωτα.

Ο σπουδαίος ηθοποιός του Ελληνικού θεάτρου, σε ένα διάλειμμα από πρόβα του, μίλησε στο iefimerida για τους φόβους και τις αγωνίες για την καθημερινότητά του.

Δουλεύω για να ζήσω

Η αλήθεια είναι πως η οικονομική κρίση δεν κάνει διακρίσεις.
«Χωρίς να έχω ψευδαισθήσεις ελπίζω σιγά σιγά τα προβλήματα να λιγοστέψουν. Σαν καλλιτέχνης βλέπω το αισιόδοξο κομμάτι της ζωής, αλλιώς δεν μπορείς να προσπαθείς για το καλύτερο.

Δεν μιλάω για μια ουτοποία, αλλά έχουμε ευθύνη τουλάχιστον απέναντι στο κοινό να δώσουμε μέσω της τέχνης, διέξοδο και λησμονιά της καθημερινότητας. Να μεταφέρουμε τον προβληματισμό της ζωής σε άλλο επίπεδο, να ξεχνάει για λίγο την σκληρή και δύσκολη καθημερινότητα».

Το κοινό να ξεχνιέται στην παράσταση, εσείς ξεχνιεστε απο τα προβλήματα;
«Κι έμενα με νοιάζει πόσο θα πάρω το πετρέλαιο. Έχω γυναίκα, παιδί, εγγόνια και το σημαντικό για εμένα είναι αυτοί να περνάνε καλύτερα από μένα. Μέσα από τα μάτια και τα ενδιαφέροντα των παιδιών, μπορεί το μέλλον μας να είναι αισιόδοξο και ανήσυχο.

Δεν μπορεί να μην ανησυχώ, πάντα. Άλλωστε, η ανησυχία του ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο, είναι και μέρος της δουλειάς μου που την κάνω τόσα χρόνια. Υπάρχει συνεχή προσπάθεια και εξέταση των πραγμάτων».

Το μέλλον δεν μας ανήκει

Σχεδόν 60 χρόνια στον χώρο, μετά από μια σπουδαία καλοκαιρινή περιοδεία στον ρόλο του Κρέοντα με την Αντιγόνη του Θέμη Μουμουλίδη, πέφτετε αμέσως στα βαθιά, χωρίς ξεκούραση, σε έναν ρόλο απαιτήσεων.
«Αισθάνομαι πάντα μαθητής, ξεκινώντας από την επαφή με τον ρόλο, αρχίζεις την ανάγνωση, δεν έχω σταματήσει ποτέ να διαβάζω. Ξεκίνησα από το σχολείο και το κάνω ακόμα. Φυσικά είναι και το οικονομικό, δουλεύω για να ζήσω.

Σίγουρα η Ελλάδα στην οποία ζούμε έχει πάθει ζημιά μεγάλη, τώρα για το ποιος έχει την ευθύνη, ας το αναζητήσουν οι ιστορικοί.

Θα αργήσουμε όμως πολύ να επανέλθουμε, καθημερινά μαθαίνουμε γι αυτή την εξάρτηση από το εξωτερικό, δυστυχώς η κατάσταση έχει φύγει από τα χέρια μας και θα ήταν πολύ ελπιδοφόρο, εάν κάποτε ξαναγυρνούσε.

Το μέλλον δεν μας ανήκει. Πρέπει να το παλέψουμε και να υποστηρίξουμε ο,τι στηρίζει τον τόπο».

Οι δημοσκοπήσεις ανοίγουν την ψαλίδα μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, πιστεύετε ότι μία αλλαγή στα πρόσωπα, με ανασχηματισμό που συζητείται, ή εκλογές, θα βοηθούσε;
«Δεν έχουν σημασία πλέον τα πρόσωπα, τι μπορούν να κάνουν; Μακάρι τα πράγματα να πάρουν έναν υγιή δρόμο, γιατί προς το παρόν υπάρχει κόσμος που υποφέρει.

Κοιμάμαι και ξυπνάω με την έννοια, τι θα πληρώσω την επόμενη μέρα. Αυτό δεν είναι υγιές στοιχείο.
Προσπαθώ να μην αφήνω κενά που θα πρέπει να τα πληρώσουν τα παιδιά μου και αυτό είναι ένα λάθος, κάτι που μέχρι σήμερα δεν κάναμε.

Αν δεν χρεώναμε τα δικά μας, στα παιδιά μας, θα είχαμε καλύτερη κοινωνία και καλύτερη Ελλάδα.

Μπήκαμε σε μία κατωφέρεια και πρέπει να έχεις αντίσταση για να μην σε πάρει ο δρόμος από κάτω. Μία πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ευθαρσώς και με σθένος, γιατί αλλιώς θα παίξουμε τους μοιραίους του Βάρναλη και δεν το αξίζουμε».

Θίγεται και το θέμα των θρησκευτικών τελευταία, ποια η γνώμη σας;
«Η αίσθηση του αποπροσανατολισμού είναι στάχτη στα μάτια μπροστά σε μεγάλα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Δεν μπορώ να αρνηθώ ότι είμαι ορθόδοξος Χριστιανός, έχω βαφτιστεί, έχω παντρευτεί, δεν με έστειλε κάποιος.

Η ορθοδοξία, μας ακολουθεί δεν μπορεί να λοξοδρομούμε, εκτός αν αλλαξοπιστήσουμε. Σαν έθνος με αυτό θα πορευτούμε και αυτό θα πρέπει να σεβαστούμε».

Comments

Δημοφιλέστερα

To Top