Επιπλέον, η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας ενέχει τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης της σύγκρουσης, παρασύροντας περισσότερα κράτη σε έναν ευρύτερο πόλεμο. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα του Ορμούζ δεν είναι απλώς στρατιωτικό – και για αυτό δεν μπορεί να λυθεί μόνο με στρατιωτικά μέσα.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης του S. Rajaratnam School of International Studies (RSIS), ενός από τα πιο αναγνωρισμένα think tanks διεθνών σχέσεων και ασφάλειας στην Ασία, με έδρα τη Σιγκαπούρη.
Οι συγγραφείς της ανάλυσης, Κρίστιαν Μπίγκερ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, και Τζέιν Τσαν, senior fellow και συντονίστρια του προγράμματος Ασφάλειας Ναυσιπλοΐας στο RSIS, επιχειρούν να απαντήσουν σε ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς μπορεί να επαναλειτουργήσει το πιο σημαντικό ενεργειακό πέρασμα του κόσμου ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται.
Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το πιο κρίσιμο «σημείο συμφόρησης» (chokepoint) της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς. Όσο η κρίση παρατείνεται, οι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία αυξάνονται εκθετικά, με πιθανές αλυσιδωτές αντιδράσεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες, τον πληθωρισμό και την επισιτιστική ασφάλεια.
Παρά τις προσπάθειες μετριασμού της κρίσης εφοδιασμού, οι επιλογές παραμένουν περιορισμένες, επισημαίνει η έκθεση.
Διαβάστε περισσότερα στο newmoney.gr
