Το Orion βρίσκεται σε απόσταση πάνω από 333.000 χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας και κινείται με ταχύτητα 2.826 χιλιομέτρων την ώρα, σύμφωνα με το live της NASA. Είναι ένας ήρεμος ρυθμός σε σύγκριση με τις ταχύτητες που επιτεύχθηκαν μετά την απογείωση αλλά και τα 40.234 χιλιόμετρα την ώρα που εκτιμάται ότι θα πιάσει το διαστημικό σκάφος μπαίνοντας στην ατμόσφαιρα της Γης για την ολοκλήρωση της αποστολής. Η κοντινότερη προσέγγιση του Orion στη Σελήνη αναμένεται την Τρίτη στις 02:02 τα ξημερώματα ώρα Ελλάδος.
Παραμένουν τα προβλήματα στην τουαλέτα
Μέχρι στιγμής, το σημαντικότερο πρόβλημα στο Orion είναι η τουαλέτα. Η τουαλέτα του συστήματος διαχείρισης αποβλήτων «Universal Waste Management System» στο διαστημικό σκάφος αντιμετώπισε προβλήματα όταν μια αντλία χρειαζόταν επιπλέον νερό για να λειτουργήσει και πάγος που συσσωρεύτηκε μπλόκαρε τον εξαερισμό που επέτρεπε στα λύματα να αποστραγγίζονται στο διάστημα.
Η NASA κατάφερε να επιλύσει σε πρώτη φάση το πρόβλημα τοποθετώντας το Orion έτσι ώστε ο αεραγωγός της τουαλέτας να «ψήνεται» στον Ήλιο και να λιώνει τον πάγο, και το πλήρωμα πήρε την άδεια να χρησιμοποιεί την τουαλέτα.
Αλλά στη συνέχεια δημιουργήθηκε νέο πρόβλημα.
Το σύστημα Universal Waste Management System είναι το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιείται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ωστόσο, η σωστή λειτουργία αυτού του πολύπλοκου εξοπλισμού κατά τη διάρκεια της πτήσης έχει καταστεί ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα.
Το UWMS είναι εξοπλισμένο με χοάνη και σωλήνα για την ούρηση, ενώ υπάρχει και κάθισμα με οπή για την αφόδευση. Δεδομένου ότι οι αστροναύτες βρίσκονται σε συνθήκες μικροβαρύτητας, η τουαλέτα βασίζεται στη ροή του αέρα που τραβά τα απόβλητα μέσα στην τουαλέτα και εξασφαλίζει ότι η κάψουλα παραμένει καθαρή. Οι αστροναύτες μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν ιμάντες για τα πόδια και χειρολαβές για να παραμείνουν στη θέση τους.
Την πρώτη ημέρα της πτήσης της αποστολής Artemis II, η τουαλέτα έδειξε ένα πρόβλημα αμέσως μετά την άφιξη του πληρώματος στο διάστημα. Η Κριστίνα Κοχ, η οποία αποκάλεσε τον εαυτό της «διαστημική υδραυλικό», κατάφερε να κάνει την τουαλέτα να λειτουργήσει ξανά με τη βοήθεια του Κέντρου Ελέγχου Αποστολών. Τελικά αποδείχθηκε ότι το πρόβλημα οφειλόταν στην αντλία της τουαλέτας, η οποία χρειαζόταν επιπλέον νερό για να υγρανθεί αρκετά και να προετοιμαστεί για χρήση.
Αλλά η τουαλέτα στο Orion άρχισε πάλι να παρουσιάζει προβλήματα. Σε αντίθεση με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, όπου τα λύματα συγκρατούνται, υποβάλλονται σε επεξεργασία και ανακυκλώνονται σε ένα κλειστό σύστημα, τα λύματα της Artemis II απορρίπτονται περιοδικά στο διάστημα καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής, σύμφωνα με το Bloomberg. Κατά τη διάρκεια αυτών των απορρίψεων, λαμπερά σωματίδια ρέουν μπροστά από το παράθυρο του Orion. Όμως, μία από αυτές τις απορρίψεις λυμάτων σταμάτησε πρόωρα. Αυτή ήταν και η ένδειξη ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και η NASA υποψιάστηκε ότι μια συσσώρευση πάγου ενδέχεται να είχε φράξει το ακροφύσιο εξαερισμού που επιτρέπει στα λύματα να αποστραγγίζονται στο διάστημα.
Καθώς η NASA προσπαθούσε να επιλύσει το πρόβλημα, η υπηρεσία αποφάσισε ότι, για λόγους ασφαλείας, το πλήρωμα δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιεί την τουαλέτα για ούρηση, αλλά μόνο για την αφόδευση. «Ελήφθη, δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τουαλέτα», επιβεβαίωσε η Κοχ σε κάποιο σημείο.
«Η δεξαμενή ούρων που βρίσκεται στο όχημα έχει μέγεθος περίπου όσο ένας μικρός κάδος απορριμμάτων γραφείου», δήλωσε η Ντέμπι Κορθ αναπληρώτρια διευθύντρια του προγράμματος Orion της NASA, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. «Γι’ αυτό θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι μπορούμε να την αδειάσουμε πριν βάλουμε οτιδήποτε άλλο εκεί μέσα», ανέφερε.
Ωστόσο, το πλήρωμα είχε ακόμα το «πράσινο φως» για στερεά απόβλητα που συλλέγονται σε αδιάβροχες σακούλες. Και ως εφεδρική λύση για την ούρηση, το πλήρωμα μπορούσε ακόμα να χρησιμοποιήσει τα λεγόμενα «Collapsible Contingency Urinals» (πτυσσόμενα ουρητήρια έκτακτης ανάγκης), τα οποία είναι μακρόστενα δοχεία σε σχήμα σωλήνα, σχεδιασμένα για τον έλεγχο της ροής των υγρών.
