Στη Ligue A, όπου ο ρυθμός είναι υψηλός και οι απαιτήσεις μεγάλες, η Καρακάση έχει ήδη καταφέρει να ξεχωρίσει. Ως πασαδόρος, αποτελεί τον «εγκέφαλο» της ομάδας της, οργανώνοντας το παιχνίδι και καθορίζοντας τον ρυθμό. Και όπως η ίδια εξηγεί, ο ρόλος της κάθε άλλο παρά εύκολος είναι:
«Το να βρίσκεσαι σε αυτή τη θέση σημαίνει να αποδέχεσαι ότι θα κάνεις και τις άχαρες δουλειές. Είναι μια δουλειά που δεν φαίνεται πάντα». Μια φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία της στο παιχνίδι, αλλά και τη νοοτροπία που τη συνοδεύει σε κάθε της βήμα. Άλλωστε, όπως επισημαίνει, η επιτυχία στο βόλεϊ και ειδικά σε αυτή τη θέση απαιτεί θυσίες: «Πρέπει πάντα να θυσιάζεις ένα κομμάτι του εαυτού σου».
Η πορεία της μόνο τυχαία δεν είναι. Σε ηλικία 18 ετών πήρε την απόφαση να αφήσει την Ελλάδα και να μετακομίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιλέγοντας να συνδυάσει σπουδές και αθλητισμό σε υψηλό επίπεδο. Εκεί αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα, με σπουδές στο Syracuse και στο Texas, αποκτώντας πολύτιμες εμπειρίες που την διαμόρφωσαν ως αθλήτρια. Η μετάβαση στη θέση της πασαδόρου αποτέλεσε κομβικό σημείο στην καριέρα της, όπως η ίδια θυμάται: «Στα 14 μου έπαιξα αρχικά ως επιθετικός και στη συνέχεια πέρασα οριστικά στη θέση της πασαδόρου».
Ακολούθησε η επιστροφή στην Ευρώπη, με σταθμούς στη Φινλανδία και την Ελλάδα, πριν έρθει η πρόκληση της Γαλλίας. Ένα βήμα που, όπως αποδεικνύεται, την δικαίωσε απόλυτα.Καθοριστικό ρόλο στην προσαρμογή της στο νέο περιβάλλον έπαιξε και η παρουσία της Άλια Παρατζίκ, με την οποία διατηρεί στενή φιλία: «Πιστεύω ότι δέσαμε πολύ γρήγορα, γιατί και οι δύο προερχόμαστε από χώρες των Βαλκανίων».
Η «χημεία» τους, όπως παραδέχεται, βοήθησε σημαντικά τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου, διευκολύνοντας την ένταξή της σε ένα νέο πρωτάθλημα. Παράλληλα, η ίδια αναφέρεται και στις εμπειρίες της από τη συμμετοχή της σε υψηλό επίπεδο, υπογραμμίζοντας τη σημασία των μεγάλων διοργανώσεων: «Ήταν μια απίστευτη εμπειρία. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη διοργάνωση».
