Το περιστατικό σημειώθηκε το περασμένο καλοκαίρι σε απομονωμένο φιόρδ της νοτιοανατολικής Αλάσκας και πέρασε σχεδόν απαρατήρητο εκείνη την περίοδο. Ωστόσο, νέα επιστημονική ανάλυση αποκάλυψε ότι το κύμα προκλήθηκε από τεράστια κατολίσθηση, όταν περίπου 64 εκατομμύρια κυβικά μέτρα βράχων – ποσότητα που αντιστοιχεί σε 24 Μεγάλες Πυραμίδες της Γκίζας – κατέπεσαν μέσα στο νερό σε λιγότερο από ένα λεπτό.
Η δύναμη της πρόσκρουσης δημιούργησε ένα τεράστιο κύμα που έφτασε σχεδόν τα 500 μέτρα ύψος (482), καθιστώντας το δεύτερο μεγαλύτερο «μεγατσουνάμι» που έχει καταγραφεί παγκοσμίως. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι μόνο το γεγονός πως το φαινόμενο εκδηλώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες απέτρεψε ενδεχόμενη τραγωδία με τουριστικά κρουαζιερόπλοια που συχνάζουν στην περιοχή.
Alaska just had a Mega 1,578 feet mega tsunami in fjord was second largest ever on record! pic.twitter.com/qw7wADokvx
— EverlastingLite (@BrandyAEckroth) May 6, 2026
Ο γεωλόγος από την Αλάσκα, Μπρέτγουντ Χίγκμαν, ο οποίος επισκέφθηκε το φιόρδ Tracy Arm λίγες εβδομάδες μετά το συμβάν, χαρακτήρισε το περιστατικό «οριακή αποφυγή καταστροφής». «Γνωρίζουμε ότι υπήρχαν άνθρωποι που βρέθηκαν πολύ κοντά στο να είναι στο λάθος σημείο», δήλωσε, προσθέτοντας: «Με τρομάζει πραγματικά η σκέψη ότι ίσως να μην είμαστε τόσο τυχεροί στο μέλλον».
Τα λεγόμενα «μεγατσουνάμι» δημιουργούνται όταν κατολισθήσεις, που προκαλούνται είτε από σεισμούς είτε από ασταθείς βραχώδεις σχηματισμούς, πέφτουν σε μεγάλες μάζες νερού. Σε αντίθεση με τα κλασικά τσουνάμι που γεννιούνται στον ανοιχτό ωκεανό εξαιτίας ισχυρών σεισμών ή υποθαλάσσιων ηφαιστείων και μπορούν να διανύσουν χιλιάδες χιλιόμετρα – όπως το καταστροφικό τσουνάμι της Ιαπωνίας το 2011 – τα μεγατσουνάμι είναι συνήθως τοπικά φαινόμενα που χάνουν γρήγορα την έντασή τους.
Το 1958 το μεγαλύτερο μεγατσουνάμι
Το μεγαλύτερο μεγατσουνάμι που έχει καταγραφεί σημειώθηκε τη δεκαετία του 1950 και ξεπέρασε τα 500 μέτρα ύψος. Συγκεκριμένα, σημειώθηκε το 1958, στoν κόλπο της Λιτούγια στην Αλάσκα, μετά από σεισμό που κυμάνθηκε μεταξύ 7,8 και 8,3 Ρίχτερ, φτάνοντας τα 524 μέτρα. Το πρόσφατο φαινόμενο στην Αλάσκα θεωρείται πλέον το δεύτερο ισχυρότερο στην ιστορία των καταγραφών.
Η Αλάσκα θεωρείται ιδιαίτερα ευάλωτη σε τέτοιου είδους φαινόμενα λόγω του συνδυασμού απότομων βουνών, στενών φιόρδ και συχνής σεισμικής δραστηριότητας. Ωστόσο, νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science υποστηρίζει ότι η τήξη των παγετώνων εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής επιδεινώνει σημαντικά τον κίνδυνο καταρρεύσεων.