Διεθνή

Δυστύχημα στο Τσερνόμπιλ: Εκκαθαριστής μιλά για τις μόνιμες επιπτώσεις στην υγεία του 40 χρόνια μετά

Σαράντα χρόνια μετά το πυρηνικό δυστύχημα στο Τσερνόμπιλ, ο Πέτρο Χούριν, ένας από τους ανθρώπους που βρέθηκαν στο σημείο της καταστροφής, περιγράφει πως η υγεία του δεν επανήλθε ποτέ πλήρως, καθώς συμμετείχε στις εργασίες αποκατάστασης μετά την έκρηξη στον αντιδραστήρα 4, στις 26 Απριλίου 1986.

Ήταν ένας από τις εκατοντάδες χιλιάδες «εκκαθαριστές» που επιστρατεύθηκαν για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της έκρηξης στον αντιδραστήρα 4 του πυρηνικού σταθμού του Τσερνόμπιλ, στην Ουκρανία. Η καταστροφή απελευθέρωσε σύννεφα ραδιενεργού υλικού που εξαπλώθηκαν σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης.

Τριάντα ένας εργαζόμενοι του σταθμού και πυροσβέστες πέθαναν άμεσα από της επιπτώσεις της ακτινοβολίας. Χιλιάδες ακόμη έχασαν τη ζωή τους τα επόμενα χρόνια από ασθένειες που συνδέονται με τη ραδιενέργεια, όπως ο καρκίνος, αν και ο συνολικός αριθμός θυμάτων και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία παραμένουν αντικείμενο έντονης συζήτησης.

Την περίοδο εκείνη, ο Χούριν εργαζόταν σε εταιρεία που παρείχε εκσκαφείς και μηχανήματα έργων, η οποία τον έστειλε στη ζώνη αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ τον Ιούνιο του 1986. Από τα 40 άτομα που στάλθηκαν από την εταιρεία του, μόνο πέντε βρίσκονται σήμερα εν ζωή, όπως αναφέρει ο ίδιος.

«Κανένας από τους ανθρώπους του Τσερνόμπιλ δεν είναι σε καλή υγεία», δήλωσε ο 76χρονος στο Reuters.

Οι σοβιετικές αρχές επιχείρησαν να αποκρύψουν την έκταση της καταστροφής, αρνούμενες ακόμη και να ακυρώσουν την παρέλαση της Πρωτομαγιάς στο Κίεβο, περίπου 100 χιλιόμετρα νότια. Η σημερινή κυβέρνηση της Ουκρανίας έχει επανειλημμένα επικρίνει τον τρόπο διαχείρισης του ατυχήματος από τις σοβιετικές αρχές, καθώς και τις προσπάθειες συγκάλυψης.

Ο Χούριν σημείωσε ότι ορισμένοι συνάδελφοί του εξασφάλισαν ιατρικά πιστοποιητικά για να αποφύγουν την αποστολή στο Τσερνόμπιλ, ωστόσο ο ίδιος δήλωσε πρόθυμος να βοηθήσει. «Κατάλαβα ότι, όσο μικρή κι αν ήταν η συμβολή μου, έκανα το καθήκον μου για να βοηθήσω να τιθασευτεί αυτό το ατομικό θηρίο», είπε.

Κατά τη διάρκεια 12ωρων βαρδιών, ο Χούριν χειριζόταν εκσκαφέα φορτώνοντας ξηρό σκυρόδεμα αναμεμειγμένο με μόλυβδο – το οποίο μεταφερόταν στο σημείο μέσω ποταμόπλοιων – σε φορτηγά με προορισμό τον αντιδραστήρα, όπου χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της τεράστιας σαρκοφάγου που περιόρισε τη ραδιενέργεια.

«Η σκόνη ήταν τρομερή», θυμάται ο Χούριν. «Δούλευες μισή ώρα με αναπνευστήρα και στο τέλος είχε γίνει καφέ σαν κρεμμύδι».

Δημοφιλέστερα

To Top