Ο κ. Παπασταύρου ξεκίνησε την ομιλία του με αναφορά στον ιδιαίτερο συμβολισμό της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας για τη Νέα Δημοκρατία, τονίζοντας ότι η περιοχή «ήταν, είναι και θα είναι η καρδιά της παράταξής μας». Υπενθύμισε ότι η Μακεδονία δεν συνδέεται μόνο με τη γενέτειρα του ιδρυτή της ΝΔ Κωνσταντίνου Καραμανλή, αλλά και με τα τρία πρώτα συνέδρια του κόμματος, που, όπως είπε, θεμελίωσαν τις αξίες και τις αρχές της παράταξης. Στο ίδιο πλαίσιο, έδωσε προσωπικό τόνο στην αναφορά του, θυμίζοντας ότι είχε παρακολουθήσει το 3ο Συνέδριο ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ και σημειώνοντας ότι, παρά το πέρασμα των χρόνων, ο ενθουσιασμός και η πίστη στις ίδιες αξίες παραμένουν ζωντανά.
Στην κεντρική πολιτική γραμμή της ομιλίας του, ο υπουργός υπογράμμισε ότι η «ραχοκοκαλιά» της Νέας Δημοκρατίας παραμένει σταθερή: «Η Πατρίδα πάνω από το κόμμα, πάνω από το εγώ, πάνω από προσωπικές στρατηγικές. Και η πρόοδος των πολλών πάνω το συμφέρον των λίγων». Όπως είπε, οι αξίες της πατρίδας, της ελευθερίας και της συλλογικής προόδου είναι εκείνες που συνεχίζουν να εμπνέουν το κόμμα επί έξι δεκαετίες και εξήγησε ότι αυτή η συνέχεια αποτελεί το μεγάλο πολιτικό πλεονέκτημα της παράταξης.
Ο Σταύρος Παπασταύρου τοποθέτησε στο επίκεντρο της ομιλίας του την ενέργεια, όχι μόνο ως οικονομικό μέγεθος, αλλά ως ζήτημα που αγγίζει κάθε πτυχή της κοινωνικής και παραγωγικής ζωής. Όπως είπε, η ενέργεια αφορά «την καθημερινότητα κάθε νοικοκυριού, τη βιομηχανία, τους αγρότες, τις υποδομές, τη ναυτιλία, κάθε πτυχή της ζωής μας», για να καταλήξει ότι, πάνω απ’ όλα, η ενεργειακή ασφάλεια συνδέεται άμεσα με την εθνική ασφάλεια και την ισχύ της χώρας, ιδίως στη σημερινή συγκυρία.
Στο σημείο αυτό επιχείρησε να εντάξει τη σημερινή κυβερνητική πολιτική σε μια ιστορική συνέχεια, κάνοντας αναδρομή στις ενεργειακές επιλογές όλων των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας. Αναφέρθηκε στην απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973, να αναπτύξει τον τομέα των υδρογονανθράκων, υπενθυμίζοντας και τη γνωστή φράση του από την ομιλία στην Καβάλα το 1976: «Προκειμένου να γνωρίζουμε ποιο είναι το μέλλον αυτού του τόπου, πρέπει να γνωρίσουμε ποιος είναι ο πλούτος του». Κατά τον υπουργό, ακριβώς αυτό κάνει και σήμερα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τις ενεργειακές συμφωνίες των τελευταίων μηνών.
Αντίστοιχα, αναφέρθηκε στη διακυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και στη θεμελίωση του εθνικού δικτύου φυσικού αερίου, στην κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή και στην προώθηση του πρώτου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, καθώς και στην κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, η οποία, όπως είπε, προκήρυξε τον διεθνή διαγωνισμό για τα πρώτα θαλάσσια οικόπεδα υδρογονανθράκων και υπέγραψε τη διακυβερνητική συμφωνία για τον TAP. Κατά τον ίδιο, ο κοινός παρονομαστής όλων αυτών των παρεμβάσεων είναι ένας: η θωράκιση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας.
Περνώντας στη σημερινή κυβερνητική πολιτική, ο υπουργός ανέδειξε ως κομβικό στοιχείο το γεγονός ότι, για πρώτη φορά μετά από σχεδόν μισό αιώνα, πρόκειται να πραγματοποιηθεί υπεράκτια ερευνητική γεώτρηση στο Ιόνιο. Σημείωσε ότι η κοινοπραξία της ExxonMobil υπολογίζει το κοίτασμα σε 270 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, όταν, όπως ανέφερε, οι εθνικές ανάγκες της χώρας είναι 6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Παράλληλα, είπε ότι τα εκτιμώμενα δημόσια έσοδα φτάνουν τα 10 δισ. ευρώ, υπογραμμίζοντας ότι οι δυνατότητες που ανοίγονται για τη χώρα είναι σημαντικές. Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι Chevron και Helleniq Energy θα ξεκινήσουν σεισμικές έρευνες νοτίως της Κρήτης πριν το τέλος του έτους, υποστηρίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνονται στην πράξη τα ελληνικά δικαιώματα και ακυρώνονται, όπως είπε, «οι ανιστόρητοι ισχυρισμοί της Τουρκίας».
Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Παπασταύρου επέλεξε να δώσει ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα στις ενεργειακές επιλογές της κυβέρνησης. «Αυτός είναι ο σύγχρονος πατριωτισμός της ευθύνης», είπε, εξηγώντας ότι η χώρα πρέπει να μην εξαρτάται από εκβιασμούς, να στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις, να αξιοποιεί τους πόρους της και να σχεδιάζει χωρίς εξαρτήσεις. Μάλιστα, παραδέχθηκε ότι η στροφή στους υδρογονάνθρακες ίσως είχε προκαλέσει επιφυλάξεις στην Ευρώπη πριν από έναν χρόνο, αλλά υποστήριξε ότι πλέον αυτή είναι η κατεύθυνση που ακολουθούν όλοι. Στο δίλημμα «υδρογονάνθρακες ή ήλιος και άνεμος», απάντησε με τη φράση: «Είμαστε με την Ελλάδα και τους Έλληνες! Και με όλες τις πηγές ενέργειας που μπορούμε να έχουμε».
Σημαντικό μέρος της ομιλίας του αφιερώθηκε και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, για τις οποίες μίλησε ως «ενεργειακό θαύμα» των τελευταίων επτά ετών. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα είναι σήμερα η τρίτη χώρα παγκοσμίως στη διείσδυση της ηλιακής ενέργειας και ένατη στην αιολική ενέργεια στο ενεργειακό της μίγμα. Υποστήριξε ότι πάνω από το 50% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται πλέον από ΑΠΕ και σημείωσε ότι από 6,2 GWh το 2019, η χώρα έχει φτάσει σήμερα κοντά στις 18 GWh. Μόνο τους τελευταίους 12 μήνες, πρόσθεσε, προστέθηκαν 3 GWh από ΑΠΕ, αριθμός που, όπως είπε, ισοδυναμεί με το μισό της συνολικής προόδου που είχε επιτευχθεί μέχρι το 2019.
Συνδέοντας το διαφοροποιημένο ενεργειακό μίγμα με την ανθεκτικότητα της χώρας απέναντι στις διεθνείς κρίσεις, ο υπουργός επικαλέστηκε στοιχεία της Eurostat, σύμφωνα με τα οποία οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας για τα ελληνικά νοικοκυριά ήταν 18% χαμηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο το δεύτερο εξάμηνο του 2025. Παράλληλα, σημείωσε ότι από το 2024 η Ελλάδα είναι καθαρός εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στις υποδομές και στις διασυνδέσεις, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση επένδυσε συστηματικά τόσο στις διεθνείς όσο και στις εσωτερικές ενεργειακές συνδέσεις της χώρας. Αναφέρθηκε στην ολοκλήρωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Αθήνας – Κρήτης, στον σχεδιασμό για τις διασυνδέσεις Δωδεκανήσων και Βορείων Κυκλάδων, αλλά και στη στρατηγική σημασία της Ρεβυθούσας, του TAP, του IGB και του FSRU της Αλεξανδρούπολης. Όπως είπε, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ενεργειακό κόμβο για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ενώ επέμεινε ότι η κυβέρνηση εργάζεται συστηματικά για να τερματίσει και τον ενεργειακό αποκλεισμό της Κύπρου.
Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τον λεγόμενο Κάθετο Διάδρομο, αποδίδοντάς του κομβική σημασία για τη Μακεδονία και συνολικά για τη νέα εμπορική και ενεργειακή αρχιτεκτονική της περιοχής. Όπως είπε, πρόκειται για κάτι «πολύ παραπάνω από αγωγούς που μεταφέρουν φυσικό αέριο», καθώς λειτουργεί ως δίκτυο ανάπτυξης, διασύνδεσης και γεωοικονομικής αναβάθμισης, το οποίο τοποθετεί τη Μακεδονία σε κεντρική θέση στον χάρτη της περιοχής.
